افرادی که آپاندیس دارند نسبت به کسانی که این اندام را ندارند بیشتر احتمال دارد تا از عفونت های شدید روده ای بهبود یابند. به این ترتیب آپاندیس می تواند نقشی حیات بخش را برای ما ایفا کند.

به عقیده دانشمندی که این نظریه را مطرح کرده آپاندیس به مثابه یک ذخیره طبیعی برای باکتری های مفید عمل می کند. وقتی ما دچار یک عفونت روده ای شدید مثل وبا می شویم روده مان از باکتری های مفید خالی می شود. آپاندیس در این شرایط کمک می کند تا این باکتری ها به روده مان بازگردند.

بیل پارکر دانشمندی که این نظریه را مطرح کرده و تاکنون مطالعات مهمی از سوی او در زمینه های مختلف پزشکی انجام شده عقیده دارد آپاندیس پناهنگاهی برای دوستان ما یعنی باکتری های مفید است.

البته دانشمندان می گویند همچنان مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا نظریه پارکر تأیید شود.
به این ترتیب به نظر می رسد در بدن ما اندامی وجود دارد که می تواند به بقای باکتری های مفید بدنمان کمک کند. این باکتری ها به تداوم حیات در ما یاری می رسانند و درصورتی که آپاندیس نداشته باشیم در معرض خطر فزاینده عود بیماری عفونت روده ای و حتی مرگ قرار می گیریم. منتها به هرحال اگر آپاندیسمان دچار مشکل شود اولین چیزی که باید جست و جو کنیم مراقبت پزشکی است.

مطالعات نشان می دهد بعضی از موارد آپاندیس و نه اکثر آنها با استفاده از آنتی بیوتیک ها رفع و رجوع می شود. اما این یافته هنوز سرفصل تحقیقات است و محققان درباره مراحل بعدی زندگی افرادی که آپاندیسشان با آنتی بیوتیک معالجه می شود چیز زیادی نمی دانند

منبع:http://skyoloom.ir