قسمت دوم

انرژی تولید شده در اثر >جنبش داخل سلولی الکترون ها، به انسان ها امکان «وجود داشتن» می دهد. همان طور که الکترون ها در داخل سلول ها حرکت می کنند، انرژی ناشی از آنها کانالی می سازد که به تشکیل مولکول های پیچیده مثل پروتئین و دی ان ای می انجامد. پروتئین و دی ان ای مواد ساختمانی ای هستند که موجودات زنده را قادر می سازند رشد کنند یا از خودشان حفاظت کنند و انرژی ذخیره کنند.

البته علاوه بر آن چه گفته شد، درواقع هرکاری که ما انجام می دهیم با
سیگنال های الکتریکی که از میان بدنمان عبور می کند، کنترل و فعال می شود. بدون الکتریسیته شما نمی توانید الان این مقاله را بخوانید. نه به خاطر این که رایانه تان کار نمی کند. بلکه به این خاطر که مغزتان کار نمی کند!

اگر مقدمات فیزیک را آموخته باشیم، می دانیم که همه چیز از اتم تشکیل شده و اتم ها هم از پروتون ها، نوترون ها و الکترون ها تشکیل شده اند. پروتون ها دارای بار مثبت هستند، نوترون ها بار خنثی و الکترون ها بار منفی دارند. موقعی که این بارها از حالت تعادل با یکدیگر خارج می شوند، یا اتم بار منفی پیدا می کند یا بار مثبت. وقتی یک اتم بار منفی و دیگری بار مثبت پیدا می کند موجب می شود که الکترون ها از یک اتم به اتم دیگر جریان یابند. این جریان الکترون ها، یا بار منفی چیزی است که ما آن را الکتریسیته می نامیم. از آن جایی که بدن ما حجم عظیمی از اتم دارد، ما می توانیم الکتریسیته تولید کنیم.
موقعی هم که ما از سیستم عصبی حرف می زنیم، درواقع از فرستادن سیگنال هایی به مغز صحبت می کنیم و به دنبال آن مغز به دست هایمان می گوید که دستگیره یک در را بگیرد و … . در اینجا هم آن چه که ما درباره اش صحبت می کنیم الکتریسیته است که پیام ها را از نقطه آ به نقطه ب منتقل می کند. البته در بدن ما الکترون ها در امتداد یک سیم حرکت نمی کنند. به جایش بار الکتریکی از یک سلول به سلول بعدی می پرد تا به مقصدش برسد.
به این ترتیب الکتریسیته یک عنصر کلیدی برای ادامه حیات است. سیگنال های الکتریکی سریع هستند. آنها اجازه پاسخ سریع و آنی را برای کنترل پیام ها می دهند.
سیگنال های حیاتی از توده های سلولی موجود در قلب ما که گره سینوآتریال یا گره اس آ می آید. این گره در آتریوم راست واقع شده و ریتم ضربان قلب ما و حرکت خون از قلب به بخش های دیگر بدن ما را کنترل می کند. قلب ضربان ساز طبیعی بدن ما است و سیگنال های الکتریکی را برای تنظیم سرعتش مورد استفاده قرار می دهد. این سیگنال ها به قلب ما می گویند که موقعی که در خطر هستیم سریع تر بزند. تپش قلب تنها چیزی نیست که به محرک های الکتریکی تولید شده به وسیله سلول ها وابسته باشد. بلکه تقریباً همه سلول های ما قابلیت تولید برق را دارند.

منبع:http://skyoloom.ir

افرادی که آپاندیس دارند نسبت به کسانی که این اندام را ندارند بیشتر احتمال دارد تا از عفونت های شدید روده ای بهبود یابند. به این ترتیب آپاندیس می تواند نقشی حیات بخش را برای ما ایفا کند.

به عقیده دانشمندی که این نظریه را مطرح کرده آپاندیس به مثابه یک ذخیره طبیعی برای باکتری های مفید عمل می کند. وقتی ما دچار یک عفونت روده ای شدید مثل وبا می شویم روده مان از باکتری های مفید خالی می شود. آپاندیس در این شرایط کمک می کند تا این باکتری ها به روده مان بازگردند.

بیل پارکر دانشمندی که این نظریه را مطرح کرده و تاکنون مطالعات مهمی از سوی او در زمینه های مختلف پزشکی انجام شده عقیده دارد آپاندیس پناهنگاهی برای دوستان ما یعنی باکتری های مفید است.

البته دانشمندان می گویند همچنان مطالعات بیشتری مورد نیاز است تا نظریه پارکر تأیید شود.
به این ترتیب به نظر می رسد در بدن ما اندامی وجود دارد که می تواند به بقای باکتری های مفید بدنمان کمک کند. این باکتری ها به تداوم حیات در ما یاری می رسانند و درصورتی که آپاندیس نداشته باشیم در معرض خطر فزاینده عود بیماری عفونت روده ای و حتی مرگ قرار می گیریم. منتها به هرحال اگر آپاندیسمان دچار مشکل شود اولین چیزی که باید جست و جو کنیم مراقبت پزشکی است.

مطالعات نشان می دهد بعضی از موارد آپاندیس و نه اکثر آنها با استفاده از آنتی بیوتیک ها رفع و رجوع می شود. اما این یافته هنوز سرفصل تحقیقات است و محققان درباره مراحل بعدی زندگی افرادی که آپاندیسشان با آنتی بیوتیک معالجه می شود چیز زیادی نمی دانند

منبع:http://skyoloom.ir

لینک دریافت

منبع:پایگاه کیفیت بخشی علوم تجربی